Kleine tegenvaller, maar eigenlijk valt het reuze mee

Dat was een tegenvaller, maar goed wat moet dat moet en ik hoef er gelukkig niks extra’s voor te betalen, behalve de consulten van de orthodontist. Nadat er opnieuw foto’s en en een scan waren gemaakt, was het afwachten op de nieuwe reeks beugels. Die kwamen vrij snel, maar ik schrok wel echt van de hoeveelheid..49! Mijn vorige serie beugels bestond uit 51, dus ik zou nog een keer ruim anderhalf jaar aan de Invisalign moeten. Gelukkig mag ik deze set om de week wisselen in plaats van de om de tien dagen, dus dat scheelt iets (een half jaar ongeveer). Maar goed, ik zit dus zeker nog tot het einde van dit jaar aan de beugel.

Ondanks dat die boodschap even een tegenvaller was, valt het nu eigenlijk allemaal best mee. Ik was natuurlijk na anderhalf jaar al helemaal gewend aan het Invisaling systeem, dus een jaartje extra is ook weer niet zo erg. Ik merk er inmiddels ook niet meer zoveel van. Het in- en uitdoen met eten en het extra tandenpoetsen na elke maaltijd zit gewoon in mijn systeem. Het enige wat ik er eigenlijk van merk, is dat ik de eerste dagen nadat ik een nieuw bitje heb ingedaan ‘s-ochtendsvroeg wat pijn/hevige druk voel op mijn tanden.

Maar de eindpost met een voor- en na foto laat voor nu dus nog even op zich wachten. Die volgt hopelijk aan het einde van dit jaar.

Het bericht Update – Invisalign na ruim 2 jaar verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Goed dat het Kabinet niet terugkrabbelt

Wat dat betreft vind ik het ook heel goed dat de overheid nu niet terugkrabbelt. Er moet namelijk wel echt wat gebeuren om de stikproblematiek het hoofd te bieden en te zorgen dat er in Nederland weer voldoende gebouwd kan worden. Niks doen of de problemen ontkennen is gewoon geen optie. En daarin is eerlijk naar de boeren natuurlijk ook belangrijk: niet elke veehouder kan boer blijven. En degenen die wel doorkunnen, moeten voor een groot deel behoorlijk wat veranderen aan hun manier van boeren. Het moet duurzamer en met meer oog voor de natuur.

Maar er moet wel meer duidelijkheid en perspectief komen

We kunnen de overheid daarbij wel verwijten dat er niet genoeg duidelijkheid is gegeven over dat niet alleen de boeren moet bijdragen aan het oplossen van het stikstofprobleem. Ook het verkeer en verschillende industriële bedrijven stoten stikstof uit. Dat betekent dus bijvoorbeeld ook dat er gekeken moet worden naar de uitstoot van verkeer dat door of in de buurt van Natura-2000 gebieden rijdt. Maar veruit het grootste deel van de stikstofuitstoot komt uit de veehouderij, daar kunnen we helaas niet omheen.

Dus moet de overheid (in dit geval waarschijnlijk de provincies) ook zo snel mogelijk duidelijkheid gaan bieden aan individuele boeren. Mogen ze door? En zo ja, wat moeten ze veranderen en wat kunnen ze daarbij verwachten aan hulp vanuit de overheid? Voor degenen die moeten stoppen is duidelijkheid natuurlijk helemaal snel vereist. Over wanneer ze moeten stoppen en welke vergoeding ze krijgen van de overheid voor het uitkopen. Maar ook over welke hulp ze kunnen krijgen bij nieuwe huisvesting, het doorstarten op een andere plek of eventueel het vinden van ander werk.

Hoe verschrikkelijk dat allemaal ook is, we moeten zeker niet doen alsof het niet hoeft te gebeuren. Politieke partijen en grote agrarische bedrijven die de boeren wat anders willen laten geloven, zijn daarom ronduit gemeen bezig. Ze proberen boeren valse hoop te geven, terwijl vooral duidelijkheid nodig is. Dus als de overheid, zowel het Kabinet als de provincies, slim zijn, geven ze die duidelijkheid zo snel mogelijk. Zodat iedereen vooruit kan kijken en kan doen wat nodig is om verder te komen.

Het bericht Boerenprotesten – Geef boeren duidelijkheid, geen valse hoop verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Focus op de kleinere dingen

Ik merk dat ik me probeer er een beetje voor af te sluiten. Gevolg is dat ik ook niet echt de behoefte voelde op hier iets te delen over wat mij bezighield. Het waren namelijk vooral kleine allerdaagse dingen. Zoals lekker kokkerellen voor Keukenneusje.nl en natuurlijk ook gewoon om zelf van te genieten met vrienden of familie, ons hondje en weer af en toe etentjes en naar de bioscoop.

Qua het lezen van boeken, had ik ook wat meer zin in romans in plaats van non-fictie. Kortom: blijkbaar had ik behoefte om gewoon even terug te trekken in de de cocon van het alledaags leven. Ook dat is namelijk gewoon heel fijn. Lekker genieten van de kleinere dingen.

En nu?

Inmiddels is de corona-pandemie wat meer naar de achtergrond verdwenen en gaat het leven weer een beetje meer terug naar normaal. Dat geldt ook voor mij. Ik ga weer af en toe naar kantoor, we gaan weer af en toe uit eten en we zijn in maart op wintersportvakantie geweest in Oostenrijk. Vooral aan dat laatste was ik echt weer toe. En ik kijk ook enorm uit naar onze vakantie naar Berlijn binnenkort.

Verder ben ik nog steeds terughoudend met wereldnieuws volgen, maar ik wil wel proberen weer wat actiever te bloggen hier de komende tijd. Te beginnen met deze update en binnenkort weer een update over mijn Invisalign-traject. Want ook dat loopt nog steeds, maar daarover dus later meer.

Het bericht Life-update april 2022 verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Maar laten we eerst beginnen met welke dingen ik wel gaat terug wil. Wat ik heb meest heb gemist, is de vrijheid om te kunnen reizen, uit eten te gaan en vrienden te bezoeken. Daar ben ik dus ook wel heel blij mee dat dat weer kan. Al ben ik voor nu nog wel voorzichtig. Ik wacht eerst even tot ik volledig gevaccineerd ben. Gelukkig duurt dat nog maar tot eind juli.

Mondkapjes

Toch zijn er ook dingen dingen die ik niet helemaal terug wil draaien. Bij de mondkapjes heb ik bijvoorbeeld een beetje een dubbel gevoel. In het begin vond ik het soms wat onwennig om ze te dragen, maar ik merkte de laatste tijd wel dat als ik bijvoorbeeld in een wachtkamer zat of in een restaurant om te wachten tot het afhaaleten klaar was, ik zo’n mondkapje toch ook wel een prettig idee vond. Zeker als je er met meer mensen zit. Dat geldt ook voor de supermarkt overigens. Ik twijfel dus ook nog wel of ik volledig afscheid ga nemen. Ik denk dat ik in elk geval in het begin gewoon het mondkapje nog op doe als ik op zulke plekken binnenkom en afhankelijk van de situatie bepaal ik dan wel of ik ‘m misschien toch af doen.

Thuisblijven als je ziek bent

Met het mondkapje komen we ook meteen op een punt waarmee ik niet terug wil naar het oude normaal. Namelijk hoe ga je om met de wereld om je heen als je zelf ziek bent? En dan heb ik het dus zeker niet alleen over Corona, maar eigenlijk over alles wat besmettelijk is, dus ook een griepje of verkoudheid. Wat mij betreft gaan we daar echt anders mee om vanaf nu. Ziek is ziek… Dus je gaat dan niet naar je werk (zeker niet als thuiswerken gewoon kan), en niet naar openbare ruimtes of bijeenkomsten met andere mensen. Het liefst ook niet als je partner of kinderen ziek zijn. En kan het echt niet anders? Houd dan in elk geval afstand en draag een mondkapje. In een land als Japan (en ook sommige andere Aziatische landen) is dat al jaren de norm en daar kunnen wij echt iets van leren. Daarbij we het afgelopen jaar niet voor niets bijna geen griep en veel minder verkoudheid gevallen gehad. We gingen namelijk niet naar kantoor, school of de kinderopvang of in overvolle treinen om daar elkaar lekker te kunnen ‘aansteken’.

Goede hygiëne

Verder is de Corona-tijd een periode waarin we ons meer bewust zijn geworden van goede hygiëne. Dat mag er van mij ook wel in blijven. Dus gewoon regelmatig je handen wassen. En hoesten en niezen doe je in je elleboog. Begroetingen met zoenen en handen schudden hoeven voor mij ook niet terug. Met Oud-en-Nieuw en verjaardagen hield ik de laatste jaren het zoenen al af, maar dat ga ik nu denk ik ook met handen schudden doen. Al zal dat best lastig zijn. Want ik heb nog niet echt een goed alternatief bedacht.

Thuiswerken

Ik realiseer me dat ik met een kantoorbaan hierin een luxepositie heb. Er zijn natuurlijk ook banen waarin thuiswerken veel lastiger of misschien zelfs helemaal niet mogelijk is. Maar ik denk dat voor iedereen die in deze Corona-periode heeft gemerkt dat thuiswerken prima kan, het goed is om dit ook hierna aan te blijven houden. Dus gewoon elke week een paar dagen op kantoor en een paar dagen thuis. Als ik naar mij zelf kijk, ben ik thuis veel gefocuster, productiever en minder gestresst dan op kantoor. Ik ben nu bijna anderhalf jaar nauwelijks op kantoor geweest en ik heb het eigenlijk niet gemist. Niet dat ik contact met mijn collega’s niet prettig vind, maar je krijgt er zoveel andere voordelen voor terug (denk ook aan geen reistijd, meer flexibiliteit in je werk-privé balans etc) dat het voor mij echt een zegen was. Weer terug naar kantoor gaan zal voor mij dan ook best wel wennen zijn. Ik ben heel benieuwd hoe me dat gaat bevallen.

Mensenmassa’s

Ook hierin is mijn mening zeker niet representatief voor iedereen gok ik. Ik ben namelijk best wel introvert. Dus grote mensenmassa’s zijn voor mij nooit een plezier geweest. Maar ik merk dat ik nu er ruim anderhalf jaar lang helemaal niet meer mee geconfronteerd ben, ik het nog minder prettig vindt. Ik woon in een dorp, dus ik heb echt de afgelopen maanden nauwelijks momenten gehad dat ik op drukke plekken was. Eén keer maakte ik het mee, toen we in het centrum van Eindhoven eten gingen afhalen. Dat was vorig jaar zomer. Het was die dag ook behoorlijk warm, de terrassen waren open en er waren dus veel mensen in het centrum. Toen ik vanaf de auto naar het restaurant liep, bekroop me echt een heel onaangenaam gevoel. De combinatie, van drukte, herrie en warmte was ineens iets wat ik helemaal niet mee prettig vond, terwijl ik daar vroeger nooit bij stil had gestaan. Wat mij betreft hoeven megagrote mensenmassa’s dan ook in de toekomst niet meer per sé. Natuurlijk zal het soms wel voorkomen, maar als ik de mogelijkheid heb om iets op een rustiger moment te doen of voor een kleinschaliger alternatief te kiezen, zal ik dat denk ik zeker doen.

Al met al zijn er dus toch best wat dingen waarvan ik hoop dat we hier in de Corona-tijd met zijn allen wat van geleerd hebben en dus ook in de toekomst dingen veranderen in ons leven. De tijd zal het leren of het ook echt gebeurt. Maar gelukkig verandert de wereld voortdurend. Dus het is ook echt een illusie om te denken dat alles weer helemaal wordt zoals het ooit was. En gelukkig maar. Want dat we kunnen veranderen, betekent ook dat we kunnen leren en dingen kunnen verbeteren. Hopelijk komen we dus ook allemaal beter en vernieuwd uit deze Corona-tijd.

Het bericht Terug naar het oude normaal? Liever niet! verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Maar ik ben zeker niet ontevreden. Dat met zoiets als Invisalign bitjes, dus zonder al teveel kracht en geweld op de tanden dit resultaat te bereiken is, vind ik echt heel mooi. Eén van de redenen dat ik voor Invisalign koos, behalve dat het natuurlijk minder zichtbaar is, is dat de verplaatsing van de tanden en de druk erop heel geleidelijk wordt aangepast. Bij bijvoorbeeld een plaatjesbeugel kan na het aandraaien van de slotjes het echt flink pijn doen. Dat heb je met Invisalign helemaal niet. Ik heb natuurlijk wel wat gevoeld en vooral ‘s-ochtends na een hele nacht slapen kan het soms wel vervelend en pijnlijk voelen, maar dat valt allemaal nog best mee.

Invisalign beugel in Corona-tijd

Verder heb ik ook een beetje ‘geluk’ gehad dat de beugelperiode voor mij grotendeels in de Corona-tijd viel. Het volledig thuiswerken en niet uit eten kunnen enzo zorgde ervoor dat ik eigenlijk weinig problemen heb gehad met de beugel uit moeten doen tijdens het eten en het tandenpoetsen daarna. Vorig jaar heb ik één keer geluncht in een restaurant en merkte ik meteen hoe onhandig het kan zijn om een krappe toilet met nauwelijks ruimte bij de wasbak om je beugel uit- en weer in te doen. Daarnaast vinden ik tandenpoetsen in een openbaar toilet ook niet zo’n fijn idee. Dus wat dat betreft was het echt heel handig dat ik dat eigenlijk nooit heb gehoeven.

Geen elastiekjes meer

Heb ik sinds mijn laatste update nog echt heel veel nieuws te vertellen? Nee, dat valt denk ik wel mee. Sinds een paar weken draag ik de elastiekjes alleen nog maar ‘s-nachts. Dat is wel even wennen, want nu moet ik er voor het slapen gaan wel aan denken om ze in te doen. Voor de zekerheid heb ik dus ook een zakje elastiekjes op mijn nachtkastje liggen. Als ik ze dan in de badkamer vergeet in te doen, hoef ik niet weer helemaal uit bed. Gelukkig heb ik van dat zakje nog maar één keer gebruik hoeven maken. Dus het went eigenlijk ook wel weer heel snel.

Hoe lang moet ik nog?

Er zijn voor mij in totaal 51 bitjes gemaakt en ik ben nu bij bitje 36. Even er vanuit gaande dat ik ze allemaal 10 dagen draag (net als ik nu doe), duurt het dus nog iets minder dan 160 dagen. Ongeveer 5 maanden dus. Dat betekent dat ik tegen het einde van dit jaar klaar ben. Hopelijk vliegt die tijd weer net zo snel voorbij als de rest. Maar met de versoepelingen gok ik erop dat ik tegen die tijd ook wel weer regelmatig naar kantoor ga en af en toe uit eten ga. Dus ik zal jullie zeker op de hoogte houden tegen die tijd over hoe dat bevalt met een Invisalign beugel. En natuurlijk zal ik bij de allerlaatste post over de Invisalign beugel, als ik helemaal klaar ben, een voor- en na foto plaatsen.

Het bericht Invisalign – Ervaring na ruim 1 jaar verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Corona-tijd

Eigenlijk stond ik heel 2020 ondanks alle coronamaatregelen er nog best positief in. Ik heb de extra tijd die we thuis doorbrachten benut met het lezen van enkele studieboeken, zodat ik nu nog meer weet over de invloed van voeding op ons lichaam en je gezondheid. Daarnaast hebben we met bbq’en, eten afhalen/ laten bezorgen en een paar uitjes in eigen land er toch nog het beste van gemaakt.

Maar ik merkte dat tegen het einde van 2020 / het begin van dit jaar het chagrijn er steeds meer insloop. Eigenlijk vooral doordat het vaccinatiebeleid niet echt leek op te schieten. Ik geloof nog steeds dat vaccinatie de uitweg is, maar dat ik als 35-jarige een keer aan de beurt kom, lijkt nog heel ver weg. En eigenlijk heb ik niet zo’n zin om op dit blog te klagen of negatief te zijn. Dus daarom heb ik daar nog niets over geschreven.

Boeken lezen

Ondertussen gaat het met lezen nog steeds prima. Ik lees nog steeds veel artikelen van De Correspondent. Steeds vaker kies ik er ook voor om een artikel te luisteren. Bijvoorbeeld tijdens het opvouwen van de was of tijdens het koken. Verder heb ik verschillende boeken gelezen. Zo heb ik nu het boek Understanding Nutrition (bijna) helemaal uit. Ik heb alleen nog een paar bijlagen die ik wil lezen.

Verder heb ik een paar andere boeken gelezen, namelijk Ooit aten we dieren en Groter denken, kleiner doen. Het eerste boek vond ik heel interessant, omdat we me ook iets leert over de weerstand van vleeseters tegenover veganisten. Het tweede boek voelde een beetje een verademing, omdat het eigenlijk veel dingen bevat die ik zelf al langer zo voel over hoe de politiek tegenwoordig functioneert.

Het belangrijkste waar ik vervolgens concreet zelf ook iets mee kan, is het idee om grootster te denken. Door bij een probleem niet direct een oplossing te bedenken, maar eerst eens een goed beeld te vormen van wat het probleem is en welke mogelijkheden er zijn om die op te lossen. Daarbij ook oog hebben voor wat voor wereld je in zou willen leven. Het klinkt heel filosofisch, maar ik geloof wel echt dat als meer mensen zo gaan denken, ideologie weer echt een plek kan krijgen. Zodat we zelf invloed kunnen uitoefenen op hoe de wereld van de toekomst eruit ziet in plaats van dit over te laten aan de ‘markt’ of ‘de meeste stemmen gelden’ . Maar goed, dat is misschien een mooi onderwerp voor een andere blogpost.

Het bericht Update – Hoe gaat mij en met bloggen en boeken lezen? verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Lees hier het verslag dat ik schreef over mijn eerste 3 maanden met Invisalign.

Soms wat vervelender met slapen

De enige momenten dat ik er wel eens last van heb zijn als ik net een nieuw bitje in heb. Dat zit dan natuurlijk best strak, waardoor ik wat meer druk op mijn tanden voel. En soms heb ik er ‘s-nachts last. Dat komt denk ik vooral doordat ik op mijn zij slaap. Dan geef je zelf ook druk op je tanden. Ik merk dat ik nu af en toe wat vaker op mijn rug ga liggen in de nacht, als op mijn zij slapen een vervelend gevoel aan mijn tanden geeft.

Stiekem toch een paar keer wat langer uit gedaan

Het maximaal 2 uur per dag uitdoen van de beugel voor eten en drinken is nog steeds goed te doen. We zijn in het najaar wel een paar dagen weggeweest naar hotels in Nederland. En natuurlijk hebben we dan bij het avondeten in het hotel wat langer getafeld. Dus toen heb ik de max 2 uur, wel een beetje overschreden. In totaal was dat maar 4 avonden. Dus dat valt heel erg mee. Wat dat betreft is het een geluk bij een ongeluk dat langere vakanties er door Corona nu niet in zitten. Anders zou ik hier toch iets slims op moeten verzinnen.

Gebroken bitjes en andere manier van uit doen

Het in- en uitdoen van de bitjes ging eigenlijk ook altijd heel gemakkelijk. Tot eind november. Toen is tot twee keer toe vlak tegen het einde van de draagperiode het onderste bitje ingescheurd. Omdat het tegen het einde van de draagperiode was en ik ze wel nog kon dragen, gaf de assistente van de orthodontist aan dat ik ze gewoon kon blijven doordragen.

Bij de eerst volgende controle heb ik het natuurlijk wel besproken en toen heb ik een andere manier aangeleerd om het onderste bitje uit te doen. Omdat mijn tanden heel erg dicht op elkaar en voor elkaar langs staan in de onderkaak, zit het bitje er heel strak omheen. Ik maakte eerste altijd het bitje aan de achterkant bij mijn kiezen los en kan het er dan meestal vrij gemakkelijk af pakken. Maar door de beugel zijn die tanden langzaam wat anders gaan staan, waardoor het bitje er een beetje achter bleef vastzitten als ik het in één keer op tilde. Ik haal het dus nu eerst kies voor kies, tand voor tand las van achteren naar voren. Dat is wat meer werk, maar sindsdien zijn de bitjes niet meer gescheurd.

Merk / zie ik er al wat van?

Na een half jaar staan mijn tanden onderin nog steeds heel erg scheef. Maar de orthodontist had ook aangegeven dat ik pas echt tegen het einde echt effect daarvan zou gaan zien. Er moet eerst een heleboel ruimte vrij komen door mijn hoektanden en voorste kiezen wat naar achteren te laten gaan. Bovenin zie ik al wel iets meer effect. Daar heb ik één buitenste voortand die wat scheef staat, dat is a een stuk minder en daar zie ik ook echt meer ruimte tussen de tanden en kiezen komen. Onderin begin ik dat de laatste weken ook voorzichtig een beetje te zien.

Maar ik ben er dus nog lang niet. Er zijn 51 bitjes gemaakt en ik ben nu bij bitje 19. Dus ik moet nog meer dan de helft. Dat betekent dat ik nog zeker een jaar of wat langer te gaan heb met de Invisalign beugels. Maar goed, de eerste 7 maanden zijn achteraf gezien eigenlijk best snel gegaan, dus dat zal allemaal wel loslopen. Ik houd jullie in elk geval over een aantal maanden weer op hoogte van mijn ervaringen met Invisalign.

Het bericht Invisalign ervaring – 7 maanden update verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Dankbaar voor de laatste vakantie

Natuurlijk was het soms best lastig dit jaar. Wat ik het meeste gemist heb zijn: etentjes, reizen en gewoon dagjes weg of een keertje naar de bioscoop. Sinds halverwege maart 2020 hebben we dat allemaal niet meer gedaan. Ik heb ben dan ook extra dankbaar voor de fijne wintersportvakantie die ik nog mocht meemaken begin maart. De laatste dag van die vakantie (we gaan altijd met een hele groep) zijn Jordan en ik ook nog heerlijk even met zijn tweeën wezen lunchen. Dat was ook meteen voorlopig het laatste uit eten voor de komende maanden.

En toen begon het …

Op weg terug van de wintersport kreeg ik van mijn werk bericht dat iedereen die met openbaar vervoerde reisde vanaf maandag zou gaan thuiswerken. Ik zou dinsdag weer naar kantoor gaan, want ik reis met de auto. Die maandagavond was er echter een persconferentie waarin werd aangegeven dat iedereen zoveel mogelijk thuis moest gaan werken. Dus nu gold het ook voor mij en alle andere collega’s. Ik ben dus sinds die tijd niet meer op kantoor geweest. Gelukkig ging Jordan ook al snel volledig thuiswerken. We hebben daardoor samen een goed dagritme kunnen ontwikkelen, met samen lunchen en wandelen tussen de middag.

Rond deze periode begon ook het hamsteren in de supermarkt en ik merkte dat ik me er steeds minder prettig bij voelde om boodschappen te doen. Dus besloten we de boodschappen voortaan weer thuis te laten bezorgen. Behalve voor af en toe een wandeling ben ik dus eigenlijk alleen nog maar de deur uit geweest voor de noodzakelijk dingen, zoals een keer naar de apotheek, tandarts of de orthodontist. Om toch nog af en toe een beetje een uit-eten-gevoel te hebben, lieten we wel af en toe eten bezorgen of gingen we afhalen. Verder hebben we in de zomer een paar keer gebarbecued met zijn tweeën.

Weer even een beetje lucht

Toen in de zomer de cijfers over besmettingen terug begonnen te lopen durfden we voorzichtig plannen te maken voor de vakantie die we in eind september/begin oktober hadden. We hebben het wel gewoon in eigen land gehouden en kozen voor twee locaties waar de besmettingscijfers echt heel laag waren: Borger in Drenthe en Vlissingen in Zeelanden. Op de beide plekken we een paar dagen een hotel geboekt. Verder hebben we gewandeld in de omgeving en het eten deden we voornamelijk in het hotel. Heel Corona-proef dus. Ik heb hier echt heel erg van genoten, vooral van het gevoel toch weer een beetje uit eten te gaan in de hotel restaurants en gewoon het er weer even tussenuit zijn.

En weer terug…

Ook nu waren we weer net op tijd. Want na onze vakantie kwam er al snel strengere maatregelen. De laatste maanden van het jaar hebben we dus ook voornamelijk thuis doorgebracht.

Wat ik geleerd heb over mijzelf

Ik wist al wel dat ik goed alleen kan zijn. Ik vermaak me prima en vind altijd wel dingen om te doen. Daarnaast ben ik best wel introvert, dus ik geniet heerlijk van een boek lezen of een serie of film kijken. Dat kwam in deze tijd goed uit. Al moet ik ook wel zeggen dat ik erg blij ben dat ik Jordan heb. Ik weet niet of ik het in mijn eentje ook zo goed had volgehouden.

De lockdown periodes heb ik dan ook goed benut door weer tijd te nemen om te lezen, door hier mijn tweede blog te starten en door nog meer tijd te besteden aan koken en bakken.

We hebben in de lente en zomer erg geluk gehad met het mooie weer. Dus ik heb veel weekenden in de tuin doorgebracht met een boek of mijn laptop (om te bloggen). Verder heb ik een aantal studieboeken aangeschaft over voeding en metabolisme om echt te leren wat voeding doet met je lichaam. Dat project is nog niet helemaal klaar en zal volgend jaar ook nog wel een tijdje doorlopen, maar ik ben echt heel blij dat ik hier de tijd voor genomen heb.

Daarnaast ben ik heel blij met dit blog, omdat het me de ruimte geeft om naast Keukenneusje.nl en mijn werk ook te schrijven over allerlei andere onderwerpen die mij bezighouden en die ik interessant vind.

Plannen voor 2021?

Dat zijn dus ook zeker zaken die ik wil meenemen en volhouden in 2021: lekker veel blijven lezen en regelmatig schrijven op dit blog. Daarnaast wil ik lekker veel blijven koken en bakken en natuurlijk af en toe genieten van een afhaal- of bezorgmaaltijd. Verder maak ik het voor het komende jaar geen plannen. Het zal immers opnieuw een onzeker jaar zijn. Ik laat het dus gewoon op me af komen en we zien wel wanneer we misschien weer uit eten of op vakantie kunnen. We maken er gewoon elke dag het beste van en blijven genieten van alle kleine dingen die wel kunnen.

Het bericht Terugblik op 2020 verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Aan de ene kant komen mensen zoals Sander Schimmelpenninck aan het woord die vinden dat vrouwen meer fulttime zouden moeten werken en dat het vele parttime werken een beetje ‘verwend’ is.

En andere andere kant heb je natuurlijk de mensen die aangeven dat van vrouwen ook wordt verwacht dat zij de zorgtaken voor de kinderen en het huishouden op zich nemen.

Parttime werken, waarom eigenlijk niet?

Ik werk zelf nu sinds een jaar vier dagen in de week en ik heb geen kinderen, dus in de ogen van Schimmelpenninck zou ik een ‘parttime prinsesje’ zijn.

Ik denk dat we in deze discussie twee zaken uit elkaar moeten houden. Enerzijds heb je de gezinnen waar er nu eenmaal iemand voor de kinderen moet en wil zorgen. En dat hoeft niet per sé de vrouw te doen. Juist liever niet alleen de vrouw. Ik denk dat het het beste is als beide partners in elk geval één dag doordeweeks voor de kinderen zorgen. Voorop gesteld dat dit financieel haalbaar is. Maar bij stellen waarbij beide partners hoger zijn opgeleid en een goed salaris hebben, waar dit programma voornamelijk om draait, lijkt me dat echt de beste oplossing.

Anderzijds zijn er natuurlijk ook mensen die ervoor kiezen om minder te werken zonder dat ze kinderen hebben. Zoals ik dus heb gedaan. Ik heb de eerste acht jaar dat ik een baan had altijd full time gewerkt. maar ik merkte op een gegeven moment dat ik dit anders wilde. Ik wilde meer tijd voor mijn hobby’s (koken, bloggen, lezen). Hierdoor was vier dagen werken echt een mooie uitkomst. Ik merk ook dat ik hierdoor nu veel meer rust heb en een gelukkiger mens ben. Zowel privé als op het werk.

Op naar een betere werk-privébalans voor iedereen

Ik denk dat dit laatste ook iets is wat stiekem veel meer mensen zouden willen gewoon een extra dag voor ‘jezelf’ en een betere werk-privébalans. En dat moet gestimuleerd worden vind ik, zowel voor mannen als voor vrouwen. Daarom moeten we ons echt niet gek laten maken door mensen die beweren dat fulltime werken nodig is om carrière te maken of dat het slecht is voor de economie als we allemaal parttime werken. Dat is namelijk echt grote onzin. De systemen werken namelijk alleen maar zo, omdat we ooit onszelf hebben wijs gemaakt dat het zo moet. En waarom moet de economie eigenlijk elk jaar groeien? Ik heb er eigenlijk nooit echt een goed antwoord op gehoord of gelezen.

Omdat de systemen alleen maar zo werken omdat we er zelf ooit voor gekozen hebben als mensheid. Kunnen we het dus ook veranderen als we dat echt willen. We kunnen bijvoorbeeld gaan experimenteren met systemen die mensen de mogelijkheid bieden om een beter werk-privébalans te hebben en het hebben van een baan niet meer als hoogste goed te beschouwen. Denk aan proeven met een basisinkomen, structureel kortere werkwerken etc. Het kan als we het willen.

Iedereen moet op zijn of haar eigen manier een steentje kunnen bijdragen aan de maatschappij. En of dat nu is door mantelzorg te verlenen, de kinderen op te voeden, vrijwilligerswerk te doen of een betaalde baan. Dat maakt allemaal niet uit.

Het bericht Waarom werken vrouwen niet? verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.

Afgelopen donderdag ging de uitzending van Keuringsdienst van Waarde over microplastics in cosmetica. Er kwam ook een app voorbij waarmee je zelf de ingrediëntenlijst van je badkamerartikelen kan scannen op microplastics. Die app heet Beat the Microbeat en is van de Plastic Soup Foundation.

Ik was gelijk enthousiast over de app, want fabrikanten maken de ingrediëntenlijsten van hun producten nu niet bepaald gemakkelijk leesbaar. Je moet hier een volleert chemist voor zijn, om alle termen te snappen die je voorbij zit komen.

Met de scanner in de hand de badkamer door

Dus ik ging met de app eens even lekker aan het scannen in de badkamer. Een tijdje geleden had ik douchegel gekocht bij Holland&Barrett, die ik speciaal had gekocht omdat die beter zou zijn voor het milieu. Gelukkig zaten daar volgens de app geen microplastics in. Hetzelfde geldt voor de milieuvriendelijke deadorants die ik onlangs heb gekocht. Wat die dingen betreft had ik dus gelukkig goede keuze gemaakt.

Dat in het doucheschuim van Rituals wel microplastics zaten en in de douchegeld van Dove vond ik niet zo heel verrassend. Ik was dan wel weer blij verrast dat in de body mists van Rituals geen microplastics zaten. Die kan ik dus met een gerust hart blijven gebruiken.

Microplastics in de tandpasta?!

Maar toen besloot ik om ook de tandpasta van Sensodyne eens te scannen. En die bevat dus wel verdachte ingrediënten. Daar schrok ik dus echt wel van. Want je stopt het toch elke dag in je mond. En zeker nu ik met mijn Invisalign beugel wel minimaal vier keer per dag mijn tanden poets, wil ik daar natuurlijk echt geen microplastics in hebben.

Dus ik ga nu maar heel snel op zoek naar een tandpasta zonder microplastics. Ik las op de website van de Plastic Soup Foundation in elk geval dat de merken Colgate en Elmex volledig zonder microplastics zouden moeten zijn. Dus ik denk dat ik daar maar eens naar ga kijken.

Het bericht Microplastics in je badkamerartikelen? verscheen eerst op AmandaBulthuis.nl.